ट्रेंडिंग:

>> तिनाउ नदीमा डुबेर कालिकाका विद्यार्थीको निधन >> बुटवल देशकै सबल आर्थिक केन्द्र >> रामग्राममा वुद्ध जयन्तीको अवसरमा धातु जात्रा >> राप्ती राजमार्ग बन्द हुने >> गृहमन्त्री र महान्यायाधिवक्ताविरुद्धको रिट दर्ता गर्न आदेश >> बाँकेमा ३५ हजार बढी बालबालिकालाई आईपीभी खोप लगाईँदै >> सन्दीप लामिछानेलाई अमेरिकाले दिएन भिसा >> कर्णालीमा कृषि मन्त्रालय स्वीकार गरि विनोदकुमारले आजै सपथ लिने >> सिरोहियालाई ३ दिन हिरासतमा राख्न अदालतको अनुमति >> जलवायु परिवर्तनबाट प्रभावित देशलाई आर्थिक  सहयोग आवश्यक: प्रचण्ड >> दाङमा ३७ हजार बढी बालबालिकालाई आइपीभी खोप लगाइँदै >> अदालतको अनुमति लिएर अनुसन्धान गरिनु प्रेस स्वतन्त्रताको हनन नहुने रास्वपाको जिकिर >> नेपालमा जलवायु परिवर्तनका कारण बङ्गलादेशको अस्तित्व खतरामा पर्ने चिन्ता >> विदेश पठाइदिन्छु भन्दै ठगी गर्ने ३ जना पक्राउ >> जैविक विविधता योजनाको हिस्सा किन र कसरी बन्ने ? >> अदालती प्रक्रियामा बढ्ता हो–हल्ला गर्न जरुरी छैन: प्रचण्ड >> सिरोहियालाई धनुषा अदालतमा म्याद थपका लागि ल्याइयो, सुरक्षा व्यवस्था कडा >> प्रधानमन्त्री अदृश्य अधिनायकवादतर्फ उद्यत : सुधिर शर्मा >> कांग्रेस केन्द्रीय कार्यसमिति र संसदीय दलको संयुक्त बैठक बस्दै >> वडा नं. ३ लाई उजिरसिह वडा कप क्रिकेटको उपाधि >> चार प्रदेशमा हावाहुरीसहित वर्षाको सम्भावना >> लोकतन्त्रवादी आदिवासी जनजाति महासंघ, सिद्धार्थनगर–१ को अधिवेशन >> सुरक्षण मुद्रण घोटालामा विकलसहित ४ जना दोषी ठहर, २ वर्ष कैद र २५ करोड जरिवाना >> च्याम्पियन टिमलाई ‘दाता’ को पीर >> गुलियो उखु, अमिलो मन >> जैविक विविधता संरक्षणमा ढिलाई नगरौं >> पोलियोबाट बालबालिका बचाउन आईपिभी खोप अभियान >> राशीअनुसार तपाईंको आजको भाग्य हेर्नुहोस् : आजको राशीफल >> प्रधानमन्त्रीले लिएको विश्वासको मतमाथि सर्वोच्चले उठायो प्रश्न >> सिरोहियालाई पक्राउ गरिनु प्रतिशोधपूर्ण : पत्रकार महासंघ >> सातौ राष्ट्रिय भलिबल दिवसमा दिप प्रज्जवलन तथा शुभकामना >> सिरोहियाको पक्राउ प्रचण्डको ज्ञानेन्द्रपथ : बाबुराम >> राजपुर–५ का वडा अध्यक्ष विष्टमाथि साधुद्वारा त्रिशुल प्रहार >> गैँडाको खाग खरिदबिक्रीको आरोपमा नवलपुरका ५ सहित ६ जना पक्राउ >> एमाले दाङको १४औँ अधिवेशनबाट नवनिर्वाचित पदाधिकारीसहित सदस्यहरुले गरे शपथ ग्रहण >> कान्तिपुर मिडिया ग्रुपका अध्यक्ष कैलाश सिरोहिया पक्राउ >> गृहमन्त्री लामिछानेलाई पदबाट मुक्त गर : वरिष्ठ पत्रकार घिमिरे >> पक्राउ पुर्जिविरुद्ध सिरोहिया सर्वोच्चमा,प्रहरी टोली कान्तिपुरको अफिसमा >> कान्तिपुर मिडिया ग्रुपका अध्यक्ष कैलाश सिरोहियाका नाममा पक्राउ पुर्जी जारी >> प्रतिनिधि सभाको बैठक जेठ ११ गते बस्ने >> विपक्षीको नाराबाजीबीच राष्ट्रपतिलाई धन्यवाद >> कान्तिपुरका अध्यक्ष सिरोहियाविरुद्ध पक्राउ पुर्जी जारी >> समस्याग्रस्त सहकारीको सम्पत्ति लिलामी गरेर बचत फिर्ता गर्न चुनौती >> ऐतिहासिक विन्दुबाट झर्‍यो सुनको भाउ >> गृहमन्त्री लामिछानेको नाम उल्लेख गरेर छानवीन समिति बन्ने >> बस र टिपर ठोक्किँदा १३ जना घाइते, दुई जना गम्भीर >> कोषाध्यक्षले अह्राएर पशुपतिको भेटी चोरेको दावी >> सहकारी ठगी प्रकरणको कार्यदलको वैठक बस्दै >> आजको मौसमः लुम्बिनीसहित तीन प्रदेशमा चट्याङसहित वर्षा >> आज रुपन्देहीका बोर्डिङ स्कूलहरुमा शोक विदा

सहर पसेको नौजवान

३० भाद्र २०८०, शनिबार
३० भाद्र २०८०, शनिबार

हिजोजस्तै आज पनि नौजवानहरूको पलायन उस्तै छ । गाउँहरू झनपछि झन रित्तिदै गएका छन् । विकासका नाममा गाउँ पुगेका डोजर र एक्साभेटरहरूले पहाडको छाती कोतरेर ‘बाटो’ नामको पहिरोको बिजारोपण गरेका छन् । टाठा बाठाहरूले त्यसरी बजेटको ‘कथित’ सदुपयोग गरे पनि गाउँमा नौजवानहरू रोकिने कुनै संकेत छैन । पुग्न त गाउँमा कथित बाटो पुगेको छ । ब्रोइलर कुखुराको मासु पुगेको छ । वियर र काकाकोला पुगेको छ । चाउचाउ र कुरकुरे पुगेको छ । तर नयाँ पूस्तालाई के लाग्छ भने गाउँमा केही पनि पुगेको छैन ।
तिनलाई लाग्छ–सबै उतै सहरतिर थुप्रेको छ । छन न त गाउँमा धौ धौ गरी चलिरहेको स्कुल छ । थापना नै सही, स्वास्थ्य चौकी छ । चुनाउ जितेका जनप्रतिनिधिहरू छन् । स्थानीय सरकार छ । पुलिस चौकी र एकाध दर्जन पुलिस छन् । तर नयाँ पुस्ताका नौजवानहरूलाई के लाग्छ भने गाउँमा केही पनि छैन । छ त, सहरमा नै छ । सहरमा नै सबथोक छ ।

नयाँ पुस्तालाई लाग्दो हो गाउँमा तिनकोे सपना फुल्ने माटो छैन । तिनको भविष्य सप्रने हावापानी छैन । गाउँमा बाजे बज्यै र बाआमाहरूको दुखिया जिन्दगी मात्रै छ । तिनका नानीहरूको सुखद भविष्यको संभावना छैन गाउँमा । शायद त्यसैले ती आफ्ना सपना फुलाउने रहर बोकेर गाउँबाट सहर पस्दछन् । सहर तिनका आँखामा त्यस्तो क्षितिज भएर देखा पर्दछ जहाँ जीवनको इन्द्रेनी लागिरहेको हुन्छ ।
अन्त्याँटी, गाउँ झनपछि झन्झन् रित्तिदैं जान्छ ।

त्यसरी नै ऊ पनि गाउँबाट सहर पसेको थियो । सहर पसेपछि देखेको थियो–ऊ जस्तै गाउँबाट झरेका असंख्य नौजवानहरू । ती कोही पढ्न चाहन्थे । कोही रोजगारी चाहन्थे । कोही बालबच्चालाई कथित बोर्डिङ स्कूलमा पढाउन चाहन्थे । बिरालाले पाठापाठी बोकेर हिँडेजस्तै ती सहरमा डेरा सर्दै हिँड्थे । सहरको यन्त्रणा सहन ती बाध्य थिए । सहरको यन्त्रणामा ती अभ्यस्त थिए ।

गाउँ र सहरमा फरक हुँदो रैछ !
गाउँले गाली गर्दै माया गर्दथ्यो । गाउँले दिन्थ्यो ।
सहरले माया गर्दै गाली गर्दछ । सहरले लिन्छ ।

गाउँबाट सहर पसेर संघर्ष गर्दै गरेको उसँग जुलुशको परेडले धरती हल्लाउन भनी एकदिन सहरले उसको जुत्ता माग्यो, खुट्टा माग्यो । कुनै अर्को दिन अधिकारको नाराले आकाश थर्काउन भनी उसको आवाज माग्यो । अझै अर्को दिन आफ्नो सुरक्षार्थ पिस्टोलको ट्रिगर दबाउन उसको चोरऔंला माग्यो ।

गाउँ छोडेपछि आखिर ऊ जोडिएको थियो त सहरसँगै जोडिएको थियो । उसका सपनाहरू कोही कसैसँग जोडिएका थिए् त, सहरसँगै जोडिएका थिए । अब उसलाई चाहेर वा नचाहेर कसैसँग भरोसा थियो त सहरसँग नै थियो । अब उसले केही पाउनु थियो त सहरबाट नै पाउनु थियो । उसले केही खोज्नु थियो त सहरमा नै खोज्नु थियो । गाउँ छोडेपछि अब उसका लागि सहरको विकल्प थिएन नि त !
त्यसैले उसले सहरलाई आफ्नो भरोसिलो जुत्ता दियो जुन जुत्ता उसलाई उसको बाले दिएका थिए । आफ्नो गोडाहरूको सम्पूर्ण ताकत दियो जुन ताकत उसलाई उसकी आमाले आफ्नो छाती निचोरेर दिएकी थिइन् । आफ्नो आवाजसँगै हृदयका सप्पै सप्पै शब्दहरू दियो जुन शब्दहरू उसलाई उसको गाउँको आकाशमा उड्ने चरा, पहाडमा बग्ने छहरा, प्यारा वन जंगल र घरगोठले दिएका थिए ।
उसले पिस्टोलको ट्रिगर दबाउन आफ्नो दाहिने हातको चोर औंला मात्रै होइन, आफ्नो पूरै हात सहरलाई दिएको थियो ।
यसरी उसले सहरलाई भूकम्पमा साथ दियो । कोरोना कालमा साथ दियो । हर विपत्तिमा काँध दियो । हर अप्ठ्यारोमा आँट दियो । गुमाएर आफ्ना अमूल्य समय र सपना हर कथित क्रान्तिमा साथ दियो ।

सहर बाठो छ । चलाख छ । क्यानाम्, बहुतै स्मार्ट छ । सहर कुनै पनि कुरामा पछि पर्ने कुरै हुँदैन । त्यसैले सहरले पनि दियो । दियो उसलाई ।
सहरले पनि नदिने कहाँ हो ? दियो नि !

सहरले उसलाई पछाडि पिठ्यूँमा घातको छुरी दियो । अगाडि पेटमा आघातको रामपुरी दियो । फकाएर दियो । झुक्कयाएर दियो । देखाएरै दियो । बारम्बार दियो । लगातार दियो ।
भोकले बटारिएका उसको आँत त्यसपछि भुइँमा झयो ।

गाउँबाट सहर पसेपछि हर नौजवानको हृदयमा जस्तै उसको हृदयमा पनि सपनाहरू हुर्कदै गरेका थिए । हुर्किंदै गरेका ती सपनाहरूको भ्रूण त्यसपछि उसको हृदयमा नै तुहिए । ती भ्रूणले संसार देख्न पाएनन् । उसका सपनाले उसका उदास आँखाहरूलाई देख्न पाएनन् ।
हो, धेरै कुरा पाउने सपना देखेर गाउँबाट सहर पसेको नौजवानले सहरमा केही पनि पाउँदैन ।
खासमा सहर त्यस्तो साहुकार हो जसले ऋण दिन्छ । ऋण पाउने दुखिया ऋणीले सोंच्छ–त्यो ऋणबाट उसले धेरै थोक गर्नेछ । तर त्यही ऋणको व्याज र व्याजको स्याज तिर्दातिर्दै उसको उमेर सकिन्छ । तैपनि मूल साउँ ज्यूँका त्यूँ बाँकी रहन्छ । साँवा चुक्ताका लागि अन्त्यमा साहुले ऋणीको सम्पूर्ण जायजेठा हात पार्छ । त्यसरी ऋणीको सम्पूर्ण जीवन र श्रीसम्पत्ति सकिन्छ । उसका सारा सपनाहरूको अवसान हुन्छ ।
सपनाका अनेक तानाबाना बुनेर गाउँबाट सहर पस्ने नौजवानहरूले एक दिन के कुरा बुझ्ने नै छन् भने सहरले हर कोहीबाट हर क्षण केही न केही खोसिरहेकै हुन्छ ।
हाम्रा नौजवानहरूले त्यो कुरा बुझ्ने दिन कहिले आउला ?

यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?